vrijdag 12 april 2013

Anne is op bezoek


Onderweg naar Las Joyas krijgen we de vraag om te helpen bij een oude waterput.
Na de orkaan Mitch kwamen vele NGO ' s helpen met het installeren van waterputten en pompen, helaas blijken deze niet altijd over voldoende water te beschikken.
De oude waterput welke destijds werd dichtgemaakt wil men nu restaureren omdat hier voldoende drinkwater voor 12 families beschikbaar is.  Vroeger diende deze put voor het hele dorp. Na een reünie met de 12 families willen we deze mensen wel verder helpen met de aankoop van materiaal, het werk doen ze zelf. Deze waterput kunnen we financieren met het geld van Toeristen zonder vakantie.

We passeren een familiebakkerijtje, waar moeder met drie dochters broodjes bakken voor de hele familie.

Sinds maandag hebben we versterking. Een kersverse Anne komt ons team vervoegen. Ze gaat samen met ons  14 dagen de verschillende comunidades bezoeken om de noden van de families en de gehandicapte kinderen met eigen ogen te bekijken.

De eerste dag gaan we het bed afleveren bij Geaconda in Cuajiniquil.
Met een goed gevoel en een dankjewel verlaten we het dorp, project 1 is afgerond.

We bezoeken samen de rampla bij Ramon. Moeder is zo gelukkig dat ze al meteen een bloemen-kruidentuintje heeft aangelegd langs de nieuwe WC route.

We bezoeken Bayron, en bekijken nog maar eens de erbarmelijke toestand van het huisje van de familie.
Bayron is ijzersterk, ook al is het bed gebarricadeerd, staat het met een paar schokken in het midden van de kamer.  En hoe denk je dat het er hier uitziet als het gaat regenen?

Een bezoek aan Los Pipitos in Darío brengt enige duidelijkheid over hoe ze hier samen met de ouders en een fysiotherapeut werken met de gehandicapte kindjes.
De toestellen zijn zeer primitief maar hebben hetzelfde doel voor ogen als bij ons.
Er wordt flink geoefend met de kindjes.
Ondertussen krijgen andere ouders in hetzelfde lokaal uitleg over het menselijk lichaam en het brein.

Las Palomas, een bezoek aan twee broertjes met mentale achterstand.
De woning, een kleine schuur, midden in het veld. Vader hoedt de koeien, heeft al een hele tijd geen salaris meer ontvangen.

We hebben deze week een afspraak in het schooltje van San Agustin,hoog in de bergen. Nadat de kinderen van de lagere school hun eten hebben gekregen, betaald door de regering, en bereid door enkele moeders, kunnen we aan onze activiteit beginnen. Doel: educatie aan ouders via ergo en spelactiviteiten met hun kinderen die ze thuis ook kunnen doen.
10 van de 12 kinderen, vooral met visuele problemen doen mee met kleuren, knippen, spelletjes. We krijgen hulp van verschillende leerkrachten, het is echter de bedoeling dat ook jongeren zonder werk als vrijwilligers gaan participeren.
Na enige aarzeling en een leuk liedje van Anne durven ze stilaan meer mee te doen.
Het is de eerste keer dat zoiets voor deze kinderen wordt georganiseerd en na het vragen van de bevindingen aan ouders en leerkrachten blijkt toch wel dat iedereen heeft genoten.

Onderweg in Payacuca passeren we een familie met drie gehandicapte zonen, ook hier is de toestand schrijnend.

Vandaag vrijdag passeren we nog even langs het Minsa (Ministerie van Salud)
We stellen Anne voor aan de Directie.

Vrijdagavond, we maken plannen voor het weekend, we moeten ervan profiteren nu we een jeep ter beschikking hebben.
Waarschijnlijk wordt het een bezoek aan  Selva Negra, een natuurgebied op enkele uren hier vandaan. Voor mij (Anne) zijn het reeds 5 indrukwekkende en beklijvende dagen geweest. Opnieuw stel ik vast dat je maar kan 'spreken over' als je complete onderdompeling en inleving hebt ervaren in deze Nicaraguaanse context! En met Rina en Gerard als ervaringsdeskundigen erbij is dit een heerlijke luxe!

Anne, Gerard en Rina





































donderdag 4 april 2013

Fans project

Darío, 30 maart 2013

Met vertraging, maar toch publiceren we nog even enkele foto' s bij de overhandiging van
het schoolmateriaal door het Fans Comité in Terrabona.
We kunnen niet alle foto's publiceren op de blog, maar we gaan alle overige aan het
Comité van Lommel bezorgen.

Iedereen van harte welkom!



  
























Samana Santa

Darío 30 maart 2013


Samana Santa

Samana Santa of heilige week is te vergelijken met onze Pasen.
We stellen vast dat dit hier op een heel andere manier word gevierd dan bij ons.
Uitbundiger, dat wel met veel processies en optochten tot 's avonds laat, de hele week lang. De meeste mensen zijn diepgelovig.
Ze blijven thuis en zitten vaak samen met familie en vrienden op straat in de schommelstoel, tot 's avonds laat. De tijd van toen?

Voor andere Nicaraguanen is deze week niet alleen gevuld met godsdienstige bezigheden maar ook een week vakantie. Zij die het zich kunnen veroorloven trekken er met de familie op uit, liefst naar de zee. In de krant lees je dat het in de badplaatsen ontzettend druk is en dat de prijzen de pan uit swingen.

Onze Paasweek(vakantie) nemen we wel een ander moment

Wij hebben ons intussen bezig gehouden met administratie, er liggen nog genoeg dossiers om te verwerken. 
We hebben een bezoek gebracht aan een schooljuffrouw van San Pedro.
Aan de rand van de rivier praten we met de juf over het onderwijs, het tekort aan basismateriaal zoals tekeningen, kleurtjes, ze hebben niets anders als een schoolbord ter beschikking. Ondertussen genietend van de taferelen in het water, alles puur natuur en gratis. De ouders zitten aan de rand van de rivier met een picknick terwijl de kinderen zich kunnen uitleven in het water. Gek dat ze alleen deze vakantie week genieten van het water, volgende week is dat weer voorbij zegt de juf.
We denken er aan om deze juf te vragen om mee te helpen bij het organiseren van jeugdgroepen die een beetje vrije tijd willen besteden om gehandicapten welke niet naar school gaan een paar uurtjes per maand bezig te houden, dit is echt een project wat we graag van de grond willen krijgen.

We bezochten een dorp waar op dit moment weinig en soms te weinig water voorhanden is in de waterbronnen. (We zitten hier momenteel in de droogste, heetste periode van het jaar!)
Een bewoner heeft een oude waterput opnieuw open gemaakt, zijn vader heeft deze put destijds nog gemaakt. Er blijkt altijd voldoende water te zijn, de put is wel in slechte staat en moet worden gerenoveerd na de orkaan Mitch.
De rand moet opnieuw worden opgemetseld en de put moet worden gereingd.
Wanneer de waterput weer gebruiksklaar is kan ze aan 12 families voldoende drinkbaar water leveren. We gaan onderzoeken of we een budget kunnen vrij maken om hier financieel een handje te kunnen helpen, eventueel met geld van Toeristen Zonder Vakantie.  Volgende week willen we een bijeenkomst organiseren met alle betrokken buren om  afspraken te maken zodat deze ook allemaal van deze waterput gebruik kunnen maken.

Ondertussen is het hier volop mango tijd. In de tuin staan een paar grote bomen, alle dagen liggen de mango's op de grond voor het grijpen, teveel voor ons om verwerkt te krijgen.
Onze buurvrouw Anabel is maar wat blij als we weer een zakje komen brengen.
We vragen om samen met ons een Almíbar te maken, en na ongeveer drie uur koken is het zoete fruitgerecht klaar.
De paasweek zit er hier op, ze hebben hier maar 1 week vakantie, maandag begint het gewone leven weer.




Aan de slag!

Het eindresultaat na 3 uur koken...en zoet!



Aan de waterkant met de juf en haar zoontje.


Genieten!!