donderdag 4 april 2013
Samana Santa
Darío 30 maart 2013
Samana
Santa
Samana
Santa of heilige week is te vergelijken met onze Pasen.
We
stellen vast dat dit hier op een heel andere manier word gevierd dan bij ons.
Uitbundiger,
dat wel met veel processies en optochten tot 's avonds laat, de hele week lang.
De meeste mensen zijn diepgelovig.
Ze
blijven thuis en zitten vaak samen met familie en vrienden op straat in de
schommelstoel, tot 's avonds laat. De tijd van toen?
Voor
andere Nicaraguanen is deze week niet alleen gevuld met godsdienstige
bezigheden maar ook een week vakantie. Zij die het zich kunnen veroorloven
trekken er met de familie op uit, liefst naar de zee. In de krant lees je dat
het in de badplaatsen ontzettend druk is en dat de prijzen de pan uit swingen.
Onze
Paasweek(vakantie) nemen we wel een ander moment
Wij
hebben ons intussen bezig gehouden met administratie, er liggen nog genoeg
dossiers om te verwerken.
We hebben
een bezoek gebracht aan een schooljuffrouw van San Pedro.
Aan de
rand van de rivier praten we met de juf over het onderwijs, het tekort aan
basismateriaal zoals tekeningen, kleurtjes, ze hebben niets anders als een
schoolbord ter beschikking. Ondertussen genietend van de taferelen in het
water, alles puur natuur en gratis. De ouders zitten aan de rand van de rivier
met een picknick terwijl de kinderen zich kunnen uitleven in het water. Gek dat
ze alleen deze vakantie week genieten van het water, volgende week is dat weer
voorbij zegt de juf.
We denken
er aan om deze juf te vragen om mee te helpen bij het organiseren van
jeugdgroepen die een beetje vrije tijd willen besteden om gehandicapten welke
niet naar school gaan een paar uurtjes per maand bezig te houden, dit is echt
een project wat we graag van de grond willen krijgen.
We
bezochten een dorp waar op dit moment weinig en soms te weinig water voorhanden
is in de waterbronnen. (We zitten hier momenteel in de droogste, heetste
periode van het jaar!)
Een
bewoner heeft een oude waterput opnieuw open gemaakt, zijn vader heeft deze put
destijds nog gemaakt. Er blijkt altijd voldoende water te zijn, de put is wel
in slechte staat en moet worden gerenoveerd na de orkaan Mitch.
De rand
moet opnieuw worden opgemetseld en de put moet worden gereingd.
Wanneer
de waterput weer gebruiksklaar is kan ze aan 12 families voldoende drinkbaar
water leveren. We gaan onderzoeken of we een budget kunnen vrij maken om hier
financieel een handje te kunnen helpen, eventueel met geld van Toeristen Zonder
Vakantie. Volgende week willen we een
bijeenkomst organiseren met alle betrokken buren om afspraken te maken zodat deze ook allemaal
van deze waterput gebruik kunnen maken.
Ondertussen
is het hier volop mango tijd. In de tuin staan een paar grote bomen, alle dagen
liggen de mango's op de grond voor het grijpen, teveel voor ons om verwerkt te
krijgen.
Onze
buurvrouw Anabel is maar wat blij als we weer een zakje komen brengen.
We vragen
om samen met ons een Almíbar te maken, en na ongeveer drie uur koken is het zoete
fruitgerecht klaar.
De
paasweek zit er hier op, ze hebben hier maar 1 week vakantie, maandag begint
het gewone leven weer.
| Aan de slag! |
| Het eindresultaat na 3 uur koken...en zoet! |
| Aan de waterkant met de juf en haar zoontje. |
| Genieten!! |
zondag 24 maart 2013
Los Pipitos
Op 14 maart vertrekken we 's morgens al vroeg naar Terrabona.
Bij aankomst zijn de eerste families al gearriveerd.
We hangen onze Corazones Unidos vlag aan de ingang, en krijgen leuke reacties.
Het begint stilaan vol te lopen in de kleine overdekte patio.
Helaas, de mensen van Los Pipitos komen anderhalf uur te laat, ondertussen is het een
ware overrompeling geworden.
Na een korte briefing met de mensen van Los Pipitos kan iedereen aan de slag.
Wij krijgen hulp van Maria, een verpleegster van Prosalud, en kinesistherapeut Eduardo
waar we in de toekomst waarschijnlijk nog meer mee te maken gaan krijgen.
Nadat de specialisten ongeveer twee uur hadden gewerkt viel alle electriciteit weg, en
konden bepaalde onderzoeken waarvoor electriciteit nodig was, zoals een EEG niet
gebeuren.
Na weer een paar uur verder, hadden we een generator zodat alles verder kon gaan, en
dat werd tijd, sommige mensen begonnen ongeduldig te worden.
Op 15 maart verloopt alles zoals gepland, we hebben tijd om voldoende banken en
stoelen te plaatsen, we organiseren groepjes per gemeente, de mensen staan netjes
in de rij met hun medische gegevens in de hand en moeten één voor één langs Gerard
passeren die zorgt dat er niemand meer kan voordringen zoals de dag van tevoren, ze zijn
hier in Nicaragua namelijk niet gewend om hun beurt af te wachten.
De mensen van Los Pipitos doen de inschrijvingen waarna de mensen door ons naar de
betreffende dokter worden gebracht.
Ze krijgen nadien een kort persoonlijk gesprek met de dokter die hen uitlegt wat er met
hun kind aan de hand is, wat er verder moet gebeuren of het kind eventueel een operatie
mot ondergaan.
Hierna komen vele mensen toch weer bij ons terecht met de vraag wat de dokter nu
eigenlijk gezegd heeft. We proberen hen in de eerste plaats gerust te stellen en geven hen
nog wat bijkomende info, wanneer dat nodig is.
Een groep zwangere vrouwen, die voor deze gelegenheid een echografie mochten laten
nemen, stormde hierna zelfs op Armando af om het resultaat te horen, dat was lachen
natuurlijk.
Op het laatst van de dag een korte briefing, we krijgen zelfs een diploma, dus vzw Stijn,
dat gaat geld kosten als ik terug kom!
Moe maar voldaan, rijden we terug naar Terrabona, met drie personen op één moto, hier
geen probleem, da mag!!
In de loop van de week volgden alle documenten met de onderzoeksresultaten. Er zijn in
totaal ongeveer 180 kinderen onderzocht.
We hebben de documenten hier in "Casa Toon" opgeslagen, en we gaan al beginnen om
tijdens de week van Semana Santa het resultaat van de onderzoeken te verwerken maar
eerst het geschrift van de dokters nog even proberen te ontcijferen.
Hopelijk houden we hier zelf geen visueel probleem aan over.
Ook nu gaan we weer proberen een systeem op te zetten zodat bij een volgende
gelegenheid alles makkelijker terug te vinden is. De mensen van Los Pipitos
hebben helaas onze lijsten, waarin alle namen correct vermeld stonden volgens het
geboortecertificaat, niet gebruikt, waardoor we opnieuw moeten zoeken naar de juiste
namen van de kinderen, wat hier toch wel een probleem is. De ouders noemen hun kind
vaak iedere keer anders, of vernoemen slechts een stuk van de naam.
Ook het in kaart te brengen, welke kinderen welk aangepast materiaal nodig hebben, een
extra onderzoek in Managua of Matagalpa of een operatie nodig hebben, kan nu gebeuren.
Deze week vrijdag is er nog een vergadering gepland met Dr. Toon, dat wordt op zo 'n
dag ongetwijfeld een "goede" vergadering.
Aan iedereen Fijne paasdagen, veel chocolade eitjes die we moeten missen, hier kennen
ze dat niet en hebben ze ook nooit van de paasklokken gehoord.
De mensen hebben volgende week één week vakantie welke ze vooral in huiselijke kring
doorbrengen. Er volgen processies en optochten, ze zijn hier zijn heel gelovig.
Hier eten ze deze week veel sardienen in blik. Een andere traditie is het bereiden van
een "almíbar" een gerecht met mango's, papayas en andere vruchten met rietsuiker,
klaargemaakt op een houtvuur, benieuwd of we ergens mogen proeven.
| Een grote opkomst in de Clinica Materna |
| Inschrijvingen door het personeel van Los Pipitos |
| Korte briefing |
| Ijs met vruchtensap kan smaken! |
| Onderzoek door een kinesistherapeut van Los Pipitos |
| En....het probleem was opgelost |
| Zwangere vrouwen kloppen aan bij Armando voor meer uitleg |
| De tweede dag, beter voorzien op de grote stormloop |
zaterdag 16 maart 2013
Back to reality
Darío, 16 maart
Back to
reality, en weer aan de slag. Na een week ontspanning kunnen we er weer
tegenaan.
De
huisbezoeken volgen elkaar nog steeds in snel tempo op.
We verschrikken
al niet meer van een varken aan de benen. Als er plots vreemd gepiep klinkt,
blijkt dat een pasgeboren puppie onder mijn schoen te zijn, dat was nu ook weer
niet de bedoeling.
En ook nu
weer, en dat kunnen we echt wel missen, hebben we weer pech.
Gelukkig
komt de vuilniswagen langs en roepen de mannen dat Armando, ik en de moto best
mee mogen boven op de wagen. Ik heb de eer aan Armando gelaten.
's
Morgens vroeg kunnen we gebruik maken van de auto van Prosalud om cement mee te
nemen voor de vloer van een douche. De chauffeur had een lift gegeven aan
enkele mannen onderweg, en daar hebben we handig gebruik van gemaakt om de
cement vlug af te laden, moeten we meer doen.
Op
zaterdag is het tijd om ons visum te verlengen en steken we de grens over naar
Costa Rica. We willen dezelfde dag terug oversteken naar Nicaragua, en dit
tegen de zin van de douanebeambte, het helpt soms wel als je je voor de domme
houdt, het koppel voor ons met meer commentaar had minder geluk, die konden nog
een nachtje doorbrengen in Costa Rica.
Aangezien
het al laat is blijven we zaterdagavond in San Juan del Sur, een badplaats in
het zuiden van Nicaragua.
Om acht
uur valt in de hele stad de electriciteit weg, en dit voor de rest van de
avond.
Op zondag
maken we een strandwandeling, nog eens vlakke zand onder de voeten.
Onderweg
in de hoofdstad passeren we diverse kantoortjes van advocaten en notarissen,
allé, dat staat toch op hun
naambordjes.
Volgens
ons is de wachttijd hier niet zo lang, handig om te weten, de documenten worden
meteen klaargemaakt op straat.
We hebben
pas op vrijdagavond een definitieve bevestiging gekregen van Los Pipitos.
Ze komen
op donderdag 14 en vrijdag 15 maart naar Terrabona.
We hebben
dus drie dagen om alle families uit te nodigen, als je een voorstelling kan
maken van wat dat betekent, maar we doen ons best!
| Actie |
| Plant een boom actie |
| Samen sterk |
| Voor de liefhebbers |
| San Juan Del Sur |
| Even een documentje uittikken |
Abonneren op:
Posts (Atom)




